Interview Mark van Barschot

D66-kandidaat Mark van Barschot:

‘Dienstverlening gemeente

moet  beter’

“De dienstverlening door de gemeente, dat is mijn stokpaardje”, antwoordt Mark van Barschot direct als hem wordt gevraagd wat hij als raadslid zou willen verbeteren. Mark staat nummer 5 op de lijst van D66 voor de verkiezing van een nieuwe gemeenteraad voor Oosterhout.

“Een voorbeeld”, begint hij direct te vertellen: “Onze straat is onlangs door de gemeente heringericht. Sindsdien is de verkeerssituatie onveilig en rijden sommige auto’s met een snelheid van zestig kilometer over dit `woonerf’. Nadat we dit hadden gemeld schreef de gemeente ons: “Wij herkennen ons niet in dit beeld”. Ambtenarentaal voor ‘U stelt zich aan’. Alsof die ambtenaren de situatie beter kennen dan de bewoners……..!. Vervolgens leggen ze uit waarom de situatie juist veiliger is geworden.” Mark pakt de brief erbij en leest voor: “De voormalige rijbaan en trottoir lagen op à-niveau. Momenteel ligt het profiel `in de banden’. “ Volgens de gemeente leidt dit al tot snelheidsverlaging. En de brief eindigt met: “Wij gaan ervan uit dat wij uw vragen duidelijk hebben beantwoord”.  Ik zou zeggen: Oordeel zelf”.

Mark is zich pas door het wonen in Oosterhout – hij is elders in Brabant geboren en heeft ook in de Randstad gewoond – gaan interesseren voor gemeentepolitiek. “Ik had een aantal jaren politicologie gestudeerd en was aanvankelijk vooral internationaal georiënteerd.” Hij koos wel al jong voor D66, werd voorzitter van de Jonge Democraten en was betrokken bij landelijke verkiezingscampagnes. “Maar ja, hoe gaat dat. Je wordt ouder, koopt een huis en krijgt kinderen, waardoor je plaatselijk met scholen en verenigingen te maken krijgt. Kortom, Oosterhout wordt je thuis. Dan krijg je vanzelf belangstelling voor de plaatselijke politiek.” En daar wil hij zich met zijn 41 jaar nog als een jonge hond voor inzetten: “Ik heb nog de zelfde spirit als toen ik bij de Jonge Democraten zat”, zegt hij strijdlustig.

In de gemeenteraad wil hij gaan strijden voor een cultuuromslag bij het gemeentelijke apparaat. Doel? Een dienstbare overheid. “Gelukkig zijn er ook ambtenaren die goedwillend zijn, zelfkritiek niet schuwen, en steeds zoeken naar ruimte voor verbetering. Maar het college van burgemeester en wethouders zet de verkeerde toon. Het roept voortdurend hoe goed ze het doen en van die zelfgenoegzaamheid, die arrogantie, moeten we af. Kwaliteit begint met zelfkritiek, niet met de  juichcultuur van het stadsbestuur.

Wie kritiek heeft op de gemeentelijke website, krijgt onmiddellijk te horen dat die een prijs heeft gekregen, maar je kunt er nog steeds lang niet alles op vinden wat je als burger nodig hebt. “Je kunt er bijvoorbeeld niet doorgeven dat je een hond hebt – zodat de gemeente een aanslag kan sturen voor de hondenbelasting - of lezen welke kosten voor bijzondere bijstand in aanmerking komen. Soms geeft de site zelfs tegenstrijdige informatie.”

De D66-kandidaat verbaast zich over wat hij noemt de jaren-vijftigmentaliteit bij het gemeentelijk apparaat. “Er heerst een sfeertje van: Wij zijn de experts en weten dus wat goed is voor de burger. En als er in de gemeenteraad wordt doorgevraagd zegt al snel een wethouder: Dat is een uitvoeringskwestie, daarmee moeten raadsleden zich niet bemoeien, die mogen alleen kaders stellen. Het college (en veel raadsleden) vergeten dat de raad ook een controlerende functie heeft en de bevolking vertegenwoordigt. Als ik in de raad kom zal ik me dus met alles bemoeien waarvan ik vind dat dat nodig is.”