Interview Geeta Nanda-Mangon

D66-kandidate Geeta Nanda-Magon wil vernieuwing

‘Overheid moet ook lastige

 vragen

kunnen beantwoorden’

Met Geeta Nanda-Magon heeft D66 een kandidaat voor de gemeenteraad van D66 die alle lagen van de samenleving van dichtbij kent. Zij heeft zich als kind van ouders die zonder veel scholing uit Suriname over kwamen, opgewerkt tot jurist. Als interim-jurist bestuursrecht en mediator werkt zij zowel voor (semi-)overheid als voor burgers die zich slachtoffer voelen van het overheidsbeleid.

“Toen ik hier in Oosterhout in de jaren tachtig van de basisschool kwam, kreeg ik als advies lhno mee, het laagste voortgezet onderwijs dus. Ach, die docenten hadden waarschijnlijk nooit eerder een bruin kind in de klas gehad”, glimlacht zij. “Maar mijn moeder is een pittige vrouw en stuurde mij naar de mavo.” Dat was het begin van een succesrijke schoolcarrière: Na de mavo ging Geeta naar de meao, vandaar stapte zij over naar de heao om haar studie vervolgens op de universiteit af te ronden. “Mijn moeder heeft zelf weliswaar niet veel school gehad, maar zij wilde haar vier kinderen toch allemaal op de mavo laten starten. En ze studeerden allemaal verder: een broer doet lucht- en ruimtevaarttechniek in Delft, een ander studeert dit jaar af als arts en mijn zus is docente Engels geworden.”

Daarvoor heeft het gezin hard moeten knokken. “We hebben een hechte band dus als een broer thuis kwam met een lange lijst boeken die moesten worden gekocht, gingen we allemaal intensief schoonmaak- en ander vakantiewerk doen om die te kunnen betalen. Ik heb daar vanaf mijn zestiende ook aan mee gedaan.” Thuis werd zij als oudste en leergierig kind een soort tweede moeder: “Op mijn twaalfde vulde ik al voor mijn ouders formulieren in, de aanvraag voor de kinderbijslag bijvoorbeeld.”

De sociale wetgeving behoort ook nu tot het gebied waarmee zij als jurist te maken krijgt en waarmee zij zich straks als raadslid - zij staat derde op de D66-lijst - wil bemoeien. Zij werkt zowel voor gemeenten en uitkeringsinstanties als voor burgers die hun recht zoeken. “Regels zijn gemaakt voor mensen en mensen zijn niet gemaakt voor regels” is daarbij haar stelregel. “Als iemand niet in een hokje van de sociale wetgeving past, kijk dan hoe je toch een bevredigende oplossing kunt vinden. En kom niet met het antwoord: Het staat niet in de computer of ik ben gebonden aan de wet. Als ik contactambtenaren adviseer zeg ik altijd: De klant is niet lastig, je moet de vragen van de klant beter uitleggen. Die ontevredenheid over de overheid is niet nodig. Niet de klant maar de vragen kunnen lastig zijn. En vragen dienen beantwoord te worden. ”

Anderzijds gelooft zij ook wel: “De verzorgingsstaat is wat doorgeschoten. We moeten burgers niet gaan wiegen.  Als een alleenstaande vrouw met een minderjarig kind zonder werk en inkomen tegen me zegt niet te kunnen werken, omdat zij een minderjarig kind heeft antwoord ik - zelf ben ik moeder van twee kinderen - dat zij het beter wel kan doen want daarmee draait zij mee in de maatschappij. Het meedraaien in de maatschappij is niet alleen in haar voordeel maar ook in het voordeel van haar kind.

Een WW (of een WWB) moeten niet meer zijn dan een vangnet, een verzekering. Ik krijg dan wel eens te horen: Ik heb recht op WW (of  WWB), want ik heb toch premie betaald. Maar zo werkt dat niet. Bij een onvoorziene situatie dient de verzorgingstaat het probleem een tijdelijke oplossing te geven. De mensen moeten hun eigen verantwoordelijkheid dragen en niet afwachten wat de gemeente voor ze doet. Het geloven in je eigen kracht staat hier voorop.”

Ze ziet als uitgangspunt voor het werk in een fractie van D66: “Wij streven naar transparantie, de mensen moeten weten wat we in de raad doen. Ik wil straks de inhoud van raadsstukken afzetten tegen wat de samenleving wil en de signalen uit die samenleving overbrengen naar het gemeentebestuur.” Om die signalen op te vangen is Geeta (de naam van het heilige boek van de hindoes, op zijn Engels uit te spreken) al begonnen zoveel mogelijk gesprekken te voeren met Oosterhouters die zij overal tegenkomt. “Mensen willen graag hun verhaal kwijt en ik ben een echt mensen-mens, dus dat praat makkelijk”. En daarbij beperkt zij zich zeker niet tot inwoners van allochtone afkomst, ook al staat zij die in haar vrije tijd graag bij als die moeite hebben de weg te vinden in onze bureaucratie.

Waarom zij voor D66 heeft gekozen? “Ik hou van daadkracht en vernieuwing.” Die vernieuwing zou zij ook graag in het gemeentebestuur van Oosterhout terug zien. “Democratie betekent voor mij dat de  minderheid de gelegenheid krijgt om meerderheid te worden. Het is niet goed als de zelfde coalitie steeds aan de macht blijft, er zijn verschuivingen nodig want macht werkt verslavend.”